Zabudowa mieszkalna

Podstawowym składnikiem zabudowy mieszkalnej śródmieścia Bytomia są mieszczańskie kamienice, przeważnie pochodzące z przełom XIX i XX wieku - okresu największej prosperity miasta.

Często używane określenie "secesja bytomska" nie odpowiada rzeczywistości. Budynki te wznoszono w najrozmaitszych konwencjach, począwszy od tak popularnych wówczas neostylów (neogotyk, neorenesans itd.) poprzez najróżniejszego rodzaju mieszanki stylowe (można doszukać się nawet budowli o inspiracjach mauretańskich) aż do wspomnianej secesji, ograniczającej się zresztą przeważnie do wystroju fasad. Jedynym sposobem na zapoznanie się z tym bogactwem architektonicznym i rzeźbiarskim jest spacer ulicami śródmieścia: Dworcową, Moniuszki, Jainty i wielu innymi. Warunkiem jest… trzymanie głowy w górze. Osobną wzmiankę poświęcić warto architekturze okresu międzywojennego, zwłaszcza Republiki Weimarskiej. Powstało wtedy w mieście kilka osiedli mieszkalnych w stylu funkcjonalizmu, co związane było z ogromnym "głodem mieszkaniowym" po zakończeniu wojny. Jedno z najbardziej interesujących to tak zwany "Blok Kalidego" pomiędzy ulicami Fałata, Strzelców Bytomskich, Axentowicza i placem Rodła. Zdobi go oryginalny zespół rzeźb, wśród których wyróżniają się posągi nocnego stróża i sprzątaczki.



Źródło: http://www.bytom.pl/